Yazan: Narin Çelik

Yarabıçak, “Beni beğendin mi?” diye sormaz okura. “Dayanabiliyor musun? Yeterli sabrın, kararlılığın ve çalışkanlığın var mı?” diye sorar.

Ömer Faruk’un Yarabıçak adlı eseri, politik bir metin olmanın yanı sıra dil ve düşünceyi de dikkate alarak oluşturulmuş bir eylem kitabıdır. Bu eylem, salt bireysel bir ifade ya da estetik bir deneme değil, içinden geçtiğimiz toplumsal, politik ve kültürel düzlemlere karşı da yöneltilmiş bir karşı hamledir. Öyle ki Hegel’in “köle-efendi” gerilimini dikkate alan ama ondan da taşan yeni bir gerilim inşa etmeyi bile başarır: “Yara” ve “bıçak”.

“Yara” ve “bıçak” kelimelerini iç içe geçiren ismiyle Yarabıçak, okuru edilgin bir alımlayıcı olmaktan çıkarır; onu kendi iç çatışmalarının, yaralarının ve başkalarını yaralama becerilerinin tanığı olmaya çağırır. Ama bu çağrı salt bir ifade değil, bir eylemlilik önerisidir: Kendi bıçak olma boyutuyla yüzleşmeyi, kanayan yerini inkâr etmemeyi, başkalarının yarasını da kendi yarasının aynasında görmeyi talep eden bir çağrı.