Yazar: Işıl Kızılırmak
Her şey sicili pek de temiz sayılamayacak bir antikacının, şehirdeki herkes tarafından tanınan Bayan Amat’a yazılmış eski bir mektuptaki imzayı tanımasıyla başladı. 1925’te atılmış bu imza, Barcelona denince akla gelen görkemli yapıların mimarı Gaudi’ye aitti ve satırlarında Sagrada Familia’daki büyük bir sırrın bahsi geçmiyor olsa bu mektup antikacı için sadece iyi bir satışın konusu olabilirdi.
Antikacı Alex satırlardaki sırrın büyüsüne kapılmışken okul gezisine giden öğrencileri taşıyan bir servis hareket ediyordu şehrin başka bir sokağında. Serviste bütün yıl süren kötü gidişi terse çevirebilmek için Sagrada Familia konulu projede başarılı olması gereken Roger ile arkadaşı David vardı.
Sırrın peşine düştü antikacı Alex, ödevinin peşinde ayak sürüdü Roger ve yolları Sagrada Familia’da kesişti o gün. Farklı sebeplerle merakla incelediler bu devasa yapının incecik detaylarını. Ve günün sonunda oldu olanlar; Alex ortağını aradı ve Roger da, nasıl demeli, biraz meraklı bir çocuk olduğundan kulak kabartmak zorunda hissetti kendini bu konuşmaya. O anda verdi kararını: Bir yolunu bulup yapıyı yeniden ziyaret etmeli, antikacı ile ortağının planını çözmeli ve Sagrada Familia’yı başına gelebileceklerden korumalıydı. Öyle ya, şehirler tüm sakinlerinin. Şehrin simgesi hâline gelmiş bir yapıya yönelen tehlike herkesi ilgilendirir. Roger’ı herkesten çok ilgilendirirdi elbette çünkü işittiği telefon konuşması müthiş bir aksiyonun habercisiydi ona göre.
Sonra mı? Kilisenin zeminindeki her bir taşı adımlayan 4 ayak. Önde Alex, ardında Roger. İkisinin de kafasında bolca soru. İkisinin de ceplerinde detaylı birer plan ve bolca cesaret. Tam olarak ne aradıklarını bile bilmeyen Roger ve arkadaşı David için işler büsbütün karmaşık üstelik ama Sagrada Familia, Barcelona korunmalı. Yanında gelen dedektiflik imkânı da cabası!
Mektupta ne yazıyor? Kilisenin içine saklanan ne? Alex için neden bu kadar önemli? Roger gizemi antikacıdan önce çözebilecek mi? Alet çantasıyla dolanan adam nereye gidiyor? Doğuş Cephesi ne? Güvenlik görevlileri neden böyle anlayışsız? İyi bir dedektif önce nereye bakar? Üç Kral da kim? Telsizlerde yankılanan uyarıyı kimler işitecek? Bu soruların yanıtı, Gaudi’nin Gizemini Çözen İki Kafadar’ın satırlarında, bir yandan keyifli bir dedektiflik hikâyesi okurken bir yandan Barcelona gezisine çıkacak okurunu bekliyor. Şimdilik bildiğimiz tek şey, meraklı turistlerin fotoğraflarına baktıklarında koşturup duran bir grup insan görecekleri.
Gaudi’nin Gizemini Çözen İki Kafadar’ı bitirdiğimde ilk düşündüğüm kitabın okurunu iyi tanıdığı oldu. Kahramanlarının yaşlarındaki okurların tükenmeyen aksiyon merakına seslenmek ve onları şehirde, yapıda, tarihte gezdirmek gibi iki ereği var kitabın. Ve okurun ilgisinin dağılmaması için, bu ikisinin dengesini iyi ayarlanmalı, bilgi maceranın içinde ferahça koşturmalı. Bence Comelles bu konuda başarılı bir yazar; ellerinde bir mektupla dolanıp duran yetişkinlerin karşısına arama motoru kullanmanın inceliklerine hâkim iki çocuğu yerleştirip, onların deneyimlerine seslenerek, okumaya mesafeli okuru bile maceraya ortak edecek bir metin tasarlamış. İlginin macera boyunca diri kalmasında metnin yer yer çizgi roman formuna yaklaşması da etkili bana kalırsa. Yazarın detaylı tasvirleri ile çizerin ince işçiliği buluşunca okura Sagrada Familia’yı sütunlarındaki figürlerden kulesinden görünen manzaraya, basamaklarının tasarımından vitraylarının yansımalarına, kubbe detaylarından mahzeninin kokusuna dek tanımak kalmış. Kitapla ilgili tek eleştirim çeviriye dair. Emin olmak için kitabı başkalarına da okuttum ve sonuçta aynı cümleler hakkında benzer yorumlar yaptığımızı gördüm. Dilerim, o cümleler sonraki baskılarda gözden geçirilir.
Gaudi’nin Gizemini Çözen İki Kafadar, Salvador Comelles tarafından yazılıp, Linhart tarafından resimlenmiş. Tuğba Elçin’in çevirdiği kitap, Yeni İnsan Yayınevi tarafından yayımlanıyor.
Yazının kaynağına buradan ulaşabilirsiniz.
0 Yorum